Zmarł 7 lutego 1970 w Londynie i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury. W 2009 z inicjatywy starosty pleszewskiego Michała Karalusa prochy płk. Ludwika Bociańskiego – zgodnie z jego ostatnią wolą – zostały sprowadzone do rodzinnego Pleszewa i z honorami wojskowymi złożone w kwaterze powstańców wielkopolskich na cmentarzu przy ul. Kaliskiej.
thumb|Cmentarz w Pleszewie, tablica pamięci umieszczona po repatriacji prochów Bociańskiego
Nie założył rodziny.
Awanse kapral – 1915 wicewachmistrz – 1916 chorąży – 1916 podporucznik – 1917 porucznik – 1919 major – 1921 podpułkownik – 1923 pułkownik – 1929
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1560 (19 lutego 1922) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) Krzyż Niepodległości z Mieczami (17 września 1932) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) Krzyż Walecznych (przed 1923) Złoty Krzyż Zasługi (29 kwietnia 1925) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Żelazny II klasy (Prusy, przed 1918) Krzyż Komandorski Orderu Lwa Białego (Czechosłowacja, wręczono 1928) Krzyż Komandorski Orderu Korony Rumunii (Rumunia, przed 1928) Krzyż Komandorski Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa, przed 1928) Krzyż Komandorski Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, wręczono 1927) Krzyż Oficerski Orderu Białego