Ponadto Egenter pozytywnie wypowiadał się na temat modlitwy za naród żydowski.

Przeniesienie do Państwowej Akademii w Braniewie Po tych konfliktach nastąpiło „przymusowe przeniesienie” prof. Egentera od semestru zimowego 1943/1944 do Państwowej Akademii w Braniewie w Prusach Wschodnich. Braniewska uczelnia znana była w tamtym czasie jako siedlisko narodowego socjalizmu, prawie wszystkie etaty profesorskie były obsadzone przez kadrę przynależącą do NSDAP. Przykładem partyjnych wykładowców byli wówczas m.in. Karl Eschweiler, Joseph Lortz czy Hans André – jawnie popierający rodzącą się dyktaturę NSDAP, partii, której byli zresztą też członkamiGerhard Reifferscheid: Das Bistum Ermland und das Dritte Reich. Böhlau, Köln 1975. Fakt objęcia katedry teologii w Braniewie prof. Egenter wolał z nieznanych powodów jednak przemilczeć i w swoim życiorysie podawał, że nigdy tam nie pojechał, mimo kilkukrotnych ponagleń rektora uczelni Jakoba Bariona. Jednak inne źródła (m.in. relacje jego następcy w Monachium prof. Gründela) potwierdzają, iż prowadził w akademii braniewskiej wykłady z teologii moralnej dla kilkorga pozostałych tam jeszcze w seminarium duchownym słuchaczy i że po krótkim okresie nauczania uciekł z powrotem do Pasawy przez Gdańsk i Wiedeń, po tym jak został ostrzeżony przez swojego przyjaciela ks.