Dostęp do naczyń uzyskuje się poprzez nacięcie skóry o długości ok. 3–5 cm na końcu przedramienia, po stronie kciuka. Następnie lokalizuje się i uwidacznia żyłę, a w następnym etapie preparuje się tętnicę. Żyła musi być oddzielona od otaczającej tkanki łącznej w takim stopniu, aby można było ją bez napięcia przenieść do tętnicy. Następnie żyłę zaciska się kleszczykiem naczyniowm, odcina na dystalnym końcu i płucze roztworem soli fizjologicznej z heparyną. Następnie zaciska się tętnicę i otwiera ją krótkim, podłużnym nacięciem. Żyłę przyszywa się do tętnicy koniec do boku z jak najmniejszą rotacją, tj. bez skręcania żyły wokół własnej osi, po czym ponownie zwalnia się zaciski na naczyniach. Żyła powinna teraz szybko napełnić się krwią tętniczą, co można zaobserwować po znacznym zwiększeniu światła. Palcem można wyczuć pulsujący szmer maszynowy. Po sprawdzeniu szczelności zespolenia ponownie zaszywa się nacięcie skóry i osłuchuje operowany obszar stetoskopem. Powinien być słyszalny szmer nad przetoką.
Istnieje wiele modyfikacji przetoki Cimino przez łączenie innych żył kończyn, łącznie z wszczepieniem protezy naczyniowej.
Przypisy
Kategoria:Chirurgia Kategoria:Chirurgia naczyniowa Kategoria:Nefrologia Kategoria:Angiologia