Leptynes, poniżany przez Greków jako Żyd (był bowiem obrzezany według obrządku matki), nienawidzony przez Żydów jako syn Greka, uważa swe życie za tragiczne. A jednocześnie dostrzega jego komiczną śmieszność. Komiczną dlatego, że nie zawsze był w stanie dostrzec motywy swego postępowania, co gorsza, że nie były to motywy jego, ale narzucone mu przez możnych lepiej go rozumiejących niż on sam i umiejących rządzić ludźmi. Jego inteligencja i wrażliwość, głęboka znajomość życia, dają mu szansę zapanowania nad własnym losem i historią, a przynajmniej szansę jego zrozumienia. To że jest mieszańcem poddaje go w zależność od sił ponadjednostkowych: plemiennych, kulturowych, społecznych.
Kompleks mieszańca Centrum kompleksu mieszańca, poprzez który Leptynes przeżywa swój udział w historii i swoją wobec niej bezsilność jest konflikt z ojcem. Chodzi nie tylko o to, że Leptynes jest synem odrzuconym przez ojca, że Orestes niechętnie witał przed laty powrót syna, i że synowi ciąży geniusz ojca, wielkiego rzeźbiarza i mechanika. Orestes po ukończeniu Ołtarza Zwycięstwa, wyrzekł się sztuki i zajął się mechaniką i tajnymi, okrutnymi eksperymentami, do których używał niewolników, co wzbudzało w Leptynesie najgłębszą nienawiść. Miłość i pogarda ukształtowały jego osobowość. Za wszelką cenę chciał wyrosnąć z roli syna wybitnej osoby.