była to pierwsza habilitacja w historii tego wydziału. Następnie prefektami byli: ks. Johannes Wien (najdłuższej w historii, bo przez 11 lat, 1848–1859), dr Dominicus Korioth (1859), ks. August Prill (1859–1861), Anton Pohlmann (1861–1863). W 1863 biskup Geritz funkcję prefekta powierzył ks. Hiplerowi (1863–1864), który po habilitacji został profesorem i regensem seminarium duchownego w Braniewie. Przez krótki okres zarządzali ks. Adalbert Strehl (1864–1866), Eduard Löffler (1866–1867). W 1867 roku na prefekta konwiktu biskupiego został powołany ks. Jan Szadowski, który w konwikcie prowadził również lekcje języka polskiego. W latach 1886–1887 prefektem był ks. Józef Jordan, również nauczyciel języka polskiegoJordan Józef [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 2, red. Z. Nowak, Gdańsk 1994, s. 322.Wojciech Zawadzki, Duchowieństwo katolickie z terenu obecnej diecezji elbląskiej w latach 1821–1945, Olsztyn 2000, s. 178–179. Od 1894 do 1895 funkcję prefekta pełnił późniejszy biskup warmiński Augustinus BludauBraunsberg im Wandel der Jahrhunderte. Festschrift zum 650jährigen Stadtjubiläum am 23. und 24. Juni 1934 von Franz Buchholz. W styczniu 1897 objął funkcję prefekta ks.