Największym rywalem systemu była Sega oraz jej przystawka do konsoli Mega Drive o nazwie Mega-CD, głównie ze względu na najbardziej zbliżone możliwości techniczne. Commodore sprzedawało swój sprzęt o połowę taniej niż konkurencja wraz z dołączonymi dwoma dyskami; pierwszy Demo Disk v 1.1 z wersjami demonstracyjnymi 4 gier i 4 programów oraz drugim z grami Oscar i Diggers. Rozpoczęło także agresywną kampanię reklamową przeciw japońskiemu przedsiębiorstwu. Pomimo takiej przewagi, popełniono błędy już na starcie a największym było trzymanie procesu tworzenia oraz wydania w tajemnicy przed mediami. Spowodowało to iż producenci gier nie mieli czasu zapoznać się z architekturą i musieli nauczyć się tworzenia gier, przez co z obiecanych 100 tytułów, w dniu premiery dostępnych było tylko 18 i w większości były portami gier z komputera Amiga. Jeszcze innym zmartwieniem były przedświąteczne problemy z dostawami części, które zmniejszyły liczbę wyprodukowanych urządzeń, jednak pomimo przeciwności udało się sprzedać 100 000 sztuk w całej Europie.