Kopcińskiego) oraz publikował na łamach „Przeglądu Kawaleryjskiego”.

Podczas II wojny światowej został wysiedlony z Łodzi i zamieszkał w Warszawie, gdzie przyjmował pacjentów prywatnie. W trakcie powstania warszawskiego zajmował się rannymi i chorymi w szpitalu w Milanówku. Od października 1944 pracował w szpitalu w Radomiu. Po zakończeniu działań wojennych zamieszkał w Łodzi, od 1946 pracował w szpitalu Ubezpieczalni Społecznej w Łodzi. Był członkiem honorowym Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” w Zgierzu, działał w Ochotniczej Straży Pożarnej w Łodzi (od 1906), będąc członkiem V oddziału strażaków – ochotników, a także w latach 1921–1937 był członkiem zarządu OSP w Łodzi oraz pełnił funkcję komendanta OSP w Łodzi (1936–1938). Był szefem sanitarnym Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej w Łodzi. Działał również w Polskim Czerwonym Krzyżu – był członkiem Zarządu Okręgu Łódzkiego PCK oraz jego szefem sanitarnym w latach 1930–1938.

Życie prywatne Był synem lekarza Gustawa Jana Kazimierza Marxa i Antoniny z domu Goławskiej. Mieszkał przy ul. dr. Stefana Kopcińskiego 40 w Łodzi na osiedlu Radiostacja. Był dwukrotnie żonaty – najpierw z Janiną z Kocowskich, następnie z Heleną z domu Herc. Nie miał dzieci. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul.