Lata II wojny światowej 1 sierpnia 1939, po zabiegach o powrót do czynnej służby wojskowej wobec zbliżającej się wojny, został za zgodą ministra spraw wojennych powołany do służby czynnej. Brał udział w kampanii wrześniowej m.in. w bitwie pod Iłżą. Do 18 września jego jednostka walczyła z Niemcami, a 19 września 1939 będąc zastępcą dowódcy obrony Krzemieńca na Wołyniu, została rozbrojona przez Armię Czerwoną. Był osadzony w więzieniu NKWD. W lutym 1940 został wysłany do łagru w okolicach Uchty, gdzie przez dwa lata pracował w lesie. 30 lipca 1941 przybył do Buzułuku do Armii Polskiej gen. Władysława Andersa formowanej w ZSRR. 20 października 1941 został przydzielony do 10 pułku artylerii lekkiej na stanowisko dowódcy 3 baterii. W Ługowej skończył Kurs Kwatermistrzów Wyższych Jednostek, po czym od 1 kwietnia 1942 został kwatermistrzem w 10 pułku artylerii lekkiej w Iranie. W maju 1942 został przydzielony do 2 Polskiego Korpusu 3 Dywizji Strzelców Karpackich w Palestynie. Brał udział w walkach o Tobruk, Ankonę. Od 8 kwietnia 1944 do 25 grudnia 1946 we Włoszech walczył pod Monte Cassino jako łącznik artylerii w 3 pal. 12 maja 1944 został ciężko ranny, był ewakuowany do 3 szpitala wojennego w Palagiano.