W latach 1922–1928 studiował zaocznie na wydziale prawa Uniwersytetu Warszawskiego, jednocześnie pełnił wojskową służbę zawodową. W latach 1923–1924 był oficerem rezerwy 18 pułku piechoty w Skierniewicach. W 1924 ukończył Szkołę Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu. Był oficerem w czynnej służbie w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1924 i 8. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 1 czerwca 1924 został przydzielony do 12 pal w Złoczowie. W 1925 był skierowany na kurs dowódców baterii i dywizjonów Artylerii w Toruniu. Następnie był kwatermistrzem w Tarnopolu w I Dyonie Samodzielnym Artylerii 12 pal. 1 sierpnia 1929 został przeniesiony na emeryturę z powodu stanu zdrowia jako inwalida wojenny. W 1934, jako porucznik w stanie spoczynku artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1924, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Krzemieniec, przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II będąc w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II.