Epidemia cholery na Malcie w 1837 roku – poważny wybuch epidemii cholery na wyspach Malta i Gozo. Trwała od 9 czerwca do 11 października 1837 roku. W jej wyniku śmierć poniosły co najmniej 4224 osoby.
Tło
Od drugiej dekady XIX wieku cholera dziesiątkowała społeczeństwa azjatyckie. W roku 1816 w Indiach cholera przybrała rozmiary epidemii. Dotarła do Chin w 1819 roku, dwa lata później do Persji. Kilka lat później cholera dotarła również do Europy i spustoszyła wiele krajów na całym kontynencie, w tym Rosję w 1830 roku, rok później Wiedeń i Berlin, w 1832 dosięgła Wielką Brytanię (głównie Londyn), w kolejnych latach Hiszpanię (1833), Gibraltar (1834), Francję – głównie Marsylię (1835) oraz w 1837 roku Królestwo Obojga Sycylii. Do tego czasu w wyniku cholery śmierć na całym świecie poniosły co najmniej 62 mln osób.
W czerwcu 1837 cholera dotarła również na wyspę Malta, na którą została prawdopodobnie przetransportowana przez załogę jednego ze statków z Królestwa Obojga Sycylii.
Przebieg epidemii
Epidemia w więzieniach
9 czerwca 1837 tajemnicza zaraza zaatakowała dwóch więźniów w areszcie Ospizio we Florianie, błyskawicznie pozbawiając ich życia. W ciągu kolejnych czterech dni śmierć poniosło kolejnych 25 osób.