Przebywał na froncie rumuńskim i włoskim.
Działalność na Górnym Śląsku Po zakończeniu I wojny światowej powrócił na Górny Śląsk, do Zabrza i włączył się w nurt polskiego życia politycznego. Zakładał polskie szkoły. Za propolską działalność agitacyjną w powiecie kozielskim został aresztowany 17 grudnia 1919 i osadzony w więzieniu wojskowym w Raciborzu. Został uniewinniony. Na początku 1920 wszedł w skład Podkomisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Sosnowcu.
W okresie plebiscytu na Górnym Śląsku, Wojciech Korfanty mianował go w lutym 1920 komisarzem plebiscytowym na powiat prudnicki. Okręg prudnicki uznawany był w kwestii plebiscytu za jeden z najtrudniejszych terenów. Polski Komitet Plebiscytowy na powiat prudnicki został przeniesiony z Prudnika do Głogówka, a następnie do Strzeleczek, ponieważ jego lokal w Prudniku został zdemolowany. Krzoska był ofiarą niemieckich ataków (pobić, napadów na mieszkanie i podpaleń). W konsekwencji zrezygnował z funkcji komisarza plebiscytowego i opuścił powiat prudnicki. Jego stanowisko zajął Teodor Obremba. Krzoska przeniósł się do Bytomia, gdzie objął Referat Ochronek w Polskim Komitecie Plebiscytowym. Był jednym z założycieli Związku Nauczycieli Górnośląskich i doradcą szkolnym przy Seminarium Nauczycielskim w Oleśnie. W czerwcu 1920 nadano mu stopień kapelana (kapitana) Wojska Polskiego.