W stopniu tym uczestniczył w II powstaniu śląskim. Po wybuchu III powstania został kapelanem i oficerem gospodarczym batalionu zapasowego Edmunda Kabicza, złożonego z powstańców z powiatu zabrskiego, prowadzącego blokadę Gliwic.

Po plebiscycie zamieszkał w Chorzowie, gdzie od 1922 pracował jako katecheta w szkołach średnich. Uczył m.in. w Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym w Chorzowie oraz w Polskiej Szkole Wydziałowej w Katowicach. Był autorem „Gramatyki języka polskiego” oraz książki „Przebieg działań wojennych w I powstaniu śląskim”. Pełnił obowiązki sekretarza Diecezjalnego Koła Księży Prefektów Gimnazjalnych. Włączył się w życie kombatanckie, był m.in. wiceprezesem Zarządu Miejskiego Związku Rezerwistów i Byłych Wojskowych, działaczem Związku Powstańców Śląskich i skarbnikiem Związku Oficerów Rezerwy.

II wojna światowa W 1939 brał udział w kampanii wrześniowej, zmobilizowany w stopniu majora (starszego kapelana). Przedostał się na Węgry, gdzie dostał się do niewoli jenieckiej. Podczas internowania pełnił obowiązki kapelana w obozach polskich żołnierzy m.in. w Selyp i Püskach. W 1944 u został przez Węgrów wydany Niemcom i osadzony w obozie jenieckim. Przebywał m.in. w oflagu w Genshagen koło Berlina.