Cesarski edykt zdaje się zatem przedstawiać Buddę jako kolejne wcielenie Żółtego Cesarza i Laozi, to jest identyczne z nimi bóstwo, któremu składa się ofiary i na cześć którego odbywa się post.
Liu Ying dalej kultywował swoje egzotyczne zainteresowania i praktyki, coraz bardziej polegając na alchemikach, magach i wieszczkach różnego autoramentu. Pod koniec 70 został oskarżony o poszukiwanie omenów i zadawanie się ze złymi ludźmi, zaś jego postępowanie zostało zakwalifikowane jako przypadek Wielkiego Oporu i Bezbożności (大逆不道, dani budao), kategorii najpoważniejszych przestępstw, podlegających najsurowszym karom. Jego księstwo zostało zniesione i Liu Ying został wysłany do Danyangu, na południe od Jangcy, gdzie kilka miesięcy później popełnił samobójstwo. Pochowano go z honorami należnymi markizowi.
Następnie cesarz przystąpił do bezwzględnej czystki, mającej dotknąć każdego podejrzanego o jakikolwiek związek z niewłaściwym postępowaniem jego brata. Aresztowano tysiące ludzi i wielu z nich torturowano, by wydobyć z nich przyznanie się do winy i imiona innych „spiskowców”.