Charakterystycznymi cechami takiej zabudowy jest blok urbanistyczny w postaci kwartału zabudowy, z ciągłymi pierzejami wzdłuż ulic i placów. Występują tu także licznie ważne obiekty i obszary publiczne oraz komercyjne. Teren ten charakteryzuje się także wyjątkowo korzystnym lub bardzo dobrym dostępem do infrastruktury komunikacyjnej, a na głównej przecznicy jaką jest ulica Henrka Sienkiewicza, oraz na ulicy Nowowiejskiej przebiegającej w sąsiedztwie końca tej ulicy, znajdują się przystanki tramwajowe i przystanki autobusowe dla linii komunikacyjnych w ramach wrocławskiej komunikacji miejskiej.
Historia Przed powstaniem ulicy i jej powstanie Teren, przez który przebiega ulica, był niegdyś wyspą położoną pośród ramion Odry. W 1311 r. wyspa ta została podarowana przez wrocławskich książąt klasztorowi św. Klary (nazwy wyspy: Insula S. Clarae, Brigittenthal). Wyspa, która początkowo stanowiła obszar łąk i zagajników została zagospodarowana w końcu XVII wieku przez ksienię wymienionego zakonu, Brygidę Wambowską (lata 1689–1702). Zbudowano i urządzono w rejonie ulicy folwark Brigittenthal i od tego czasu także wyspa otrzymała nową nazwę – Brygidzin (Brigittental), także Dolina Brygidy. Księgi ławnicze folwarku datują się od 1717 r.