Z czasem następowały zmiany i przekształcenia w zagospodarowaniu tych obszarów, a zmiany w biegu rzeki pozbawiły folwark części gruntów. W latach 1769–1773 po stronie zachodniej wyspy powstały urządzenia obronne. Dopiero po ich rozbiórce w 1807 r. nastąpił stopniowo rozwój tych obszarów i przyłączenie do miasta. I to właśnie ten rok podaje się jako datę powstania ulicy, choć pierwsza nazwa została jej nadana dopiero w 1864 r., przy czym początkowo istniał tylko odcinek do dzisiejszej ulicy Henryka Sienkiewicza, a jej przedłużenie nastąpiło kilkadziesiąt lat później. Jak wynika z dostępnych planów miasta, już przed 1866 r. istniała na śladzie dzisiejszej ulicy bezimienna droga biegnąca w kierunku północnym od dzisiejszej ulicy Benedyktyńskiej, a wówczas już istniejącej ulicy – Kleine Scheitniger Strasse. W tym samym czasie powstawały także inne ulice w tym rejonie, np. ulica Henryka Sienkiewicza, która kończyła się początkowo także u zbiegu z ulicą Łukasza Górnickiego. Likwidacji uległ także folwark. Natomiast starą nazwę przejęła kawiarnia Brigittenthal urządzona w rejonie styku ulicy Grunwaldzkiej i Łukasza Górnickiego. Innym obiektem nawiązującym do historii tego obszaru był urządzony, również w rejonie wymienionego skrzyżowania, ogród rozrywkowy. Powstał on na początku XIX wieku. Charakteryzował się układem kwaterowym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Łukasza Górnickiego we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.