Po nich zamek posiadała ich córka Konstancja. Konstancja wyszła za Stanisława Dembińskiego, wojewodę krakowskiego. Po jego śmierci w 1781 roku zamek posiadał Konstanty Moszczeński, generał adiutant królewski, żonaty z Ludwiką Michałowską, z którą miał dwoje dzieci – Konstancję i Franciszka. Dobra Mokrsko Górne otrzymała Konstancja, żonata powtórnie z Romanem Sołtykiem. Dnia lipca 1821 r. dobra Mokrsko Górne przekazała swym czterem córkom z pierwszego małżeństwa z Antonim hrabią Stadnickim, a te w 1842 r. sprzedały zamek Antoninie Stoińskiej, która posiadała majątek z ruinami zamku do 1854 r.
Architektura Zamek zbudowany był na planie zbliżonym do prostokąta o wymiarach 25 x 45 m. Od zachodu znajdował się budynek mieszkalny (pałac) z piwnicą i trzema nadziemnymi kondygnacjami o 300 m² powierzchni. Na najwyższej kondygnacji znajdowały się prawdopodobnie sale reprezentacyjne. Niemal identyczne obramienia okien jak w głównym budynku zamkowym w Mokrsku znajdowały się na drugim piętrze królewskiego zamku w Piotrkowie Trybunalskim oraz w pałacu króla Zygmunta I Starego na zamku na Wawelu. W południowej części zamku w Mokrsku zlokalizowano wysuniętą na zewnątrz wieżę bramną. Dziedziniec otoczony był murem obronnym z gankiem straży ze strzelnicami i miał wymiary 24 x 29 m.