Dawud dzięki swojej uczciwości zdobył sobie wielką popularność i Saʾid Pasza, obawiając się jego wpływów, postanowił się go pozbyć. Dawudowi udało się jednak w porę dowiedzieć o przygotowaniach do zamachu na jego życie i uciec z Bagdadu, następnie zaś uzyskać sułtański ferman oddający mu władzę nad wilajetem bagdadzkim w miejsce niekompetentnego Saʾida. Gdy wyruszył na Bagdad z zebranym wojskiem mamelucy Saʾida zabili swojego pana.
Po przejęciu władzy Dawudowi udało się uspokoić buntujące się plemiona południa i zebrać od nich podatki. Zbudował wiele budynków użyteczności publicznej i utrzymywał pokaźny dwór, patronując wielu artystom. Poza tym skoncentrował się na reformie armii, podobnie jak Muhammad Ali wykorzystując europejskich oficerów do jej przekształcenia na wzór zachodni. Kiedy w roku 1826 Mahmud II rozwiązał korpus janczarów, nakazał swoim namiestnikom zrobienie tego samego w ich prowincjach. Dawud dał jednak janczarom możliwość wstąpienia do swojej nowej armii, dzięki czemu uniknął walk z nimi, do jakich doszło w stolicy imperium.