Dawud zaczął teraz podkreślać swoją niezależność i odmówił udziału w wojnie z Rosją, która wybuchła w roku 1828, najwyraźniej bojąc się pozbyć wojska z kraju. Od tej chwili Mahmud zaczął dążyć do pozbycia się Dawuda i w tym celu wysłał do Bagdadu swojego wysłannika, który jednak w 1829 został zgładzony przez jego namiestnika. W odpowiedzi sułtan wysłał przeciwko Dawudowi armię pod dowództwem paszy Aleppo , którego mianował namiestnikiem Bagdadu, Diyarbakıru i Mosulu. W międzyczasie w Bagdadzie wybuchła epidemia dżumy, która zdziesiątkowała jego mieszkańców i wojska Dawuda. Dodatkowo miasto nawiedziła niespodziewana powódź. W tej sytuacji Bagdad skapitulował przed armią Alego Rizy bez walki i ten 9 września 1831 wkroczył do zrujnowanej stolicy Iraku. Dawud został odesłany w łańcuchach do Stambułu, zaś Ali Riza "przystąpił do egzekucji wszystkich pozostałych męskich członków domostwa mameluków, którzy rządzili prowincją Bagdadu od początku XVIII stulecia".
Sułtan postąpił z Dawudem łagodnie i w 1833 mianował go namiestnikiem Bośni, który to urząd ten sprawował do roku 1835.