Ługowska zwróciła uwagę na znaczący „emocjonalizm narracji” i elementy humorystyczne; Zauważyła także, że Pałasz w pewnych miejscach stosuje „warsztatowe innowacje”, które mogą zaskoczyć nawet bardziej doświadczonego czytelnika, niemniej nie odchodzi za daleko od głównych tradycyjnych schematów takich jak obowiązkowy „happy end, dobro zaś, współczucie i altruizm zwyciężają w walce ze złem, z egoizmem i głupotą”. Ługowska uważa, że „cykl opowieści o Elfie, dostarczając adresatowi niewątpliwej radości czytania i nie wykraczając poza horyzont jego aktualnych oczekiwań, może pełnić także ważną funkcję edukacyjną, wyposażając młodocianego odbiorcę w kompetencje lekturowe niezbędne również w jego przyszłych kontaktach z literaturą wysokoartystyczną – klasyczną i współczesną”.
Podobnie według Beaty Lisowskiej, piszącej w 2018 roku w czasopiśmie „Pedagogika. Studia i Rozprawy”, pozycja ta jest wartościową lekturą dla dzieci.