Obraz trafił tymczasowo do Galerii Tretiakowskiej w Moskwie jako depozyt poste restante, gdzie jest przechowywany pod numerem inwentarza 5600.
Technika malarska thumb|Demon siedzący (zbliżenie na „kryształy”) Demon siedzący ukazuje unikalną syntezę akademizmu, symbolizmu i modernizmu, typową dla stylu Wrubla. Obraz stanowi przykład autorskiego podejścia artysty, który łączy różne techniki malarskie: malarstwo szpachlowe („krystaliczne”), oparte na reliefowej formie, technikę korpusową (pastoso), polegającą na nakładaniu gęstych, kryjących warstw farby, oraz tendencję do geometryzacji kształtów. Te zabiegi formalne pozostają w ścisłym związku z warstwą znaczeniową dzieła – „demoniczność” postaci wyrażona jest poprzez tektoniczność kompozycji oraz jej niemal rzeźbiarski charakter.
Elementem tej stylistyki jest sposób prowadzenia pędzla – obraz został zbudowany z szerokich, podzielonych pociągnięć, które miejscami rozpraszają się w pojedyncze plamy, a innym razem układają się w kształty przypominające ogromne kwiaty. Ta mozaikowa technika konstruowania formy jest charakterystyczna dla malarskiego języka Wrubla.