Kołodzieja 80

Ulica przebiega przez teren Murcek, które zaczęły się kształtować w drugiej połowie XIX wieku wokół kopalni węgla kamiennego „Emanuelssegen” (późniejsze „Murcki”). Sama natomiast kopalnia rozpoczęła wydobycie zgodnie z pruskim prawem w 1769 roku.

Na mapie z 1802 roku w okolicy kopalni „Emanuelssegen” zaznaczono trzy budynki. Jeden z nich, opisany jako Dom Sztygara (niem. Steiger Haus), został zaznaczony w miejscu budynku przy ulicy P. Kołodzieja 80, a naprzeciw niego znajdował się nieduży zbiornik wodny. Z planu sytuacyjnego z 1848 roku wynika, że centralne miejsce osady górniczej mieściło się w rejonie późniejszego skrzyżowania ulic Leśników i P. Kołodzieja. Zaznaczono tam łącznie osiem budynków.

W 1846 roku w Murckach otwarto tartak, a w 1852 roku powstała bocznica kolejowa do kopalni „Emanuelssegen”, która ciągnęła się z Ligoty. Pozwoliło to na wysyłkę węgla do odległych odbiorców, co miało wpływ w na zwiększenie wydobycia w kopalni. W 1854 roku w miejscu późniejszego ronda na skrzyżowaniu ulic P. Kołodzieja i Bielskiej powstał budynek książęcej gospody należącej, podobnie jak kopalnie „Emanuelssegen”, do księcia pszczyńskiego. Po II wojnie światowej budynek przeznaczono na prewentorium dziecięce.