Operational Training Unit (OTU) – brytyjska jednostka zaawansowanego wyszkolenia lotniczego, funkcjonująca w systemie szkolenia Royal Air Force, zapewniająca ostatni etap szkolenia personelu bojowego w okresie II wojny światowej.

Historia Obowiązujący w okresie pokojowym system szkolenia w RAF sprawiał, że piloci którzy ukończyli szkolenie zaawansowane (Service Flying Training – SFT) byli kierowani do dywizjonów myśliwskich. Tam, pod okiem doświadczonych pilotów przechodzili etap szkolenia pomiędzy pilotażem maszyn szkolnych i bojowych oraz zdobywali umiejętności praktyczne niezbędne do służby w dywizjonie myśliwskim.

Gwałtowny wzrost liczby pilotów wyszkolonych w SFT spowodował, że dywizjony nie były w stanie przyjąć i szkolić tak licznej grupy lotników. W styczniu 1939 r. piloci, tuż po ukończeniu SFT, trafiali do Ośrodka Zapasowego 11. Grupy Myśliwskiej w Andover, od września kolejnym miejsce szkolenia był Ośrodek Zapasowy 12. Grupy Myśliwskiej w Aston Down. Tam odbywali szkolenie na myśliwcach Hawker Hurricane i lekkich bombowcach Fairey Battle. Pozwalało to na przeszkolenie ich na sprzęcie stosowanym w jednostkach bojowych, ale nadal nie zapewniało umiejętności taktycznych.