Polski Instytut Muzyczny w Łodzi (do 1992: Ludowy Instytut Muzyczny; LIM) – ogólnopolski instytut muzyczny działający w Łodzi w latach 1945–1949, reaktywowany w 1958, powstały w celu upowszechniania kultury muzycznej. LIM pełnił patronat nad społecznymi ogniskami muzycznymi, organizował koncerty, prowadził działalność wydawniczą.

Historia LIM powstał inicjatywy działaczy Stronnictwa Narodowego jako sekcja muzyczna Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” i został powołany wraz z uchwałą Prezydium Zarządu Głównego ZMW „Wici” 13 maja 1945 roku. Jego założycielami byli: Józef Lasocki, Karol Mroszczyk, Witold Rudziński, Stanisław Szpinalski i Władysław Szubzda. Pierwszym prezesem organizacji został działacz Stronnictwa Ludowego i prezes „Wici” Stefan Ignar, natomiast dyrektorem naczelnym – Józef Lasocki, a dyrektorem administracyjnym – Władysław Szubzda.

Początkowo jego działalność opierała się nacszkoleniu instruktorów muzycznego ruchu amatorskiego oraz organizowaniu szkół muzycznych. Ponadto LIM uruchomił Szkołę Instruktorów Muzycznych w Łodzi oraz Centralną Szkołę Umuzykalnienia w Łodzi liczącą około 1000 uczniów, pod dyrekcją S.