Szpinalskiego, Bibliotekę Muzyczną i Centralną Poradnię oraz przejął i prowadził niższe szkoły muzyczne, głównie w województwie łódzkim: Piotrkowie Trybunalskim, Zduńskiej Woli, Tomaszowie Mazowieckim, Łowiczu, Skierniewicach, Sieradzu i Pabianicach, ale także w Płocku, Krakowie, Warszawie, Białymstoku, Lublinie i Poznaniu.
Z czasem organizacja objęła swą działalnością całą Polskę, tworząc szeroko rozbudowaną sieć komórek różnego szczebla – okręgi wojewódzkie i oddziały powiatowe. Stała się instytucją muzyczną, której celem była działalność na rzecz upowszechniania muzyki we wszystkich jej społecznych przejawach i dostarczanie szerokiemu ruchowi muzycznemu w mieście i na wsi środków technicznych, pomocy merytoryczno-organizacyjnej oraz wykształconej kadry pedagogicznej.
LIM wydawał śpiewniki, utwory dla orkiestr amatorskich oraz „Przegląd Muzyczny” (w latach 1947–1989 wydawany jako „Poradnik Muzyczny”), poświęcony popularyzacji wiedzy muzycznej wśród muzyków i działaczy muzycznych. Ponadto zainicjował i zorganizował pierwsze ogniska muzycznych, które było jednym z jego głównych zadań, po reaktywacji w 1958. W ramach LIM funkcjonowała także Wszechnica Muzyczna Ludowego Instytutu Muzycznego, pod dyrekcją J.K. Lasockiego, służąca kształceniu kadry pedagogicznej dla ognisk muzycznych.