Evans i Skinner, The Ultimate Jack the Ripper Sourcebook, s. 584–587 oraz Rumbelow, s. 140. Również policyjny chirurg Thomas Bond w liście wysłanym do Roberta Andersona wyraził podobne przekonanieList Thomasa Bonda do Roberta Andersona, 10 listopada 1888, HO 144/221/A49301C, cytowany w Evans i Skinner, The Ultimate Jack the Ripper Sourcebook, s. 360–362 oraz Rumbelow, s. 145–147. W ciągu lat pojawiły się jednak sugestie jakoby za część kanonicznych morderstw faktycznie odpowiadał jeden przestępca, reszta zaś została popełniona przez innych, niezależnie działających zabójcówCook, s. 156–159, 199. Zdaniem Stewarta P. Evansa i Donalda Rumbelowa morderstwo Mary Ann Nichols, Annie Chapman oraz Catharine Eddowes z całą pewnością zostały popełnione przez pojedynczego seryjnego mordercę, czego nie można powiedzieć o zabójstwach Elizabeth Stride i Mary Jane Kelly, wątpliwy jest także przypadek Marthy TabramEvans i Rumbelow s. 260. Inni z kolei sugerują, że Rozpruwacz miał sześć (kanoniczną piątkę i Marthę Tabram) ofiar lub nawet więcej. Dr Percy Clark, asystujący przy prowadzonych przez George’a Bagstera Phillipsa sekcjach zwłok rzekomych ofiar Rozpruwacza, powiązał tylko trzy z nich.