Oczatnica półksiężycowata, oczatnica półksiężycowa (Stagonomus amoenus) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych. Zamieszkuje zachodnią i środkową część Palearktyki.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1781 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Cimex bipunctatus. Nazwa ta okazała się być jednak młodszym homonimem nazwy użytej w 1758 roku przez Karola Linneusza, w związku z czym Johann Friedrich Gmelin w 1790 roku wprowadził dla niego nową nazwę Cimex italicus. Ta również okazała się być młodszym homonimem, tym razem nazwy wprowadzonej w 1766 roku przez Ottona Friedricha Müllera. W związku z tym za ważny uznaje się epitet gatunkowy nadany w 1832 roku przez Gasparda Auguste’a Brullégo w kombinacji Pentatoma amoenus. Jako miejsce typowe autor ów wskazał okolice Koroni w Grecji.