W 1852 roku gatunek ten umieszczony został przez Stanisława Batysa Gorskiego w monotypowym podrodzaju Pentatoma (Stagonomus), stając się jego gatunkiem typowym. W 1886 roku Jean-Baptiste Auguste Puton wyniósł ów podrodzaj do rangi osobnego rodzaju. W 1951 roku Aleksandr Kiriczenko włączył do rodzaju Stagnomus podrodzaj Dalleria, w związku z czym oczatnica półksiężycowa klasyfikowana była w monotypowym podrodzaju nominatywnym. W 2019 roku podział na podrodzaje zniesiony został przez Marcosa Roca-Cusachsa i Sunghoon Junga na podstawie morfologiczno-molekularnej analizy filogenetycznej.

Morfologia Pluskwiak o owalnym w zarysie i znacząco wypukłym ciele długości od 6 do 8 mm. Głowa jest jasna z gęstym, ciemnym punktowaniem. Przód głowy pochylony jest ku dołowi, a nadustek jest wolny, niezamknięty policzkami. Pięcioczłonowe czułki mają trzy pierwsze człony i nasadę członu czwartego jasne, zaś resztę członu czwartego i człon piąty czarne, co odróżnia ten gatunek od oczatnicy dwuplamej. Przód przedplecza jest głównie jasny, tył zaś czerwonobrązowy do krwistoczerwonego;