7 czerwca 1955 roku Theodor Blank został mianowany pierwszym federalnym ministrem obrony. Po rezygnacji w 1956 roku ministrem obrony został jego rywal Franz Josef Strauss. Po wyborach do Bundestagu w 1957 roku został mianowany federalnym ministrem pracy i spraw socjalnych. Funkcję tę piastował do 1965 roku.
Po odejściu z rządu w 1965 roku został wybrany na wiceprzewodniczącego frakcji parlamentarnej CDU/CSU w Bundestagu, pełniąc tę funkcję do 1969 roku. W wyborach parlamentarnych w 1969 roku uzyskał ponownie mandat deputowanego do parlamentu. Zrezygnował z zasiadania w ławach poselskich z przyczyn zdrowotnych w kwietniu 1972 roku. Zmarł miesiąc później w Bonn i spoczął na cmentarzu miejskim w dzielnicy Plittersdorf. Blank został odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec i Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej.
Jego żoną była Paula Baumgart (1909–2004). Para miała jednego syna – Theodora Juniora.
Przypisy
Kategoria:Politycy CDU Kategoria:Niemieccy ministrowie Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1972