W 1945 roku został internowany w amerykańskiej strefie okupacyjnej, po kilku miesiącach został zwolniony z niewoli i wrócił do Dortmundu.
Blank wznowił następnie działalność związkową, zostając członkiem zarządu IG Bergbau und Energie. Był jednym ze współzałożycieli Niemieckiego Zrzeszenia Związków Zawodowych. mały|Grób Theodora Blanka i jego żony na cmentarzu w Bonn
W 1945 roku był jednym z założycieli struktur Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej Niemiec (CDU) w Westfalii. W tym samym roku powołany do rady miejskiej Dortmundu. W październiku 1946 został członkiem Landtagu Nadrenii Północnej-Westfalii. W latach 1947–1949 był także członkiem Rady Gospodarczej Bizonii. W wyborach parlamentarnych w 1949 roku zdobył z list CDU mandat deputowanego do Bundestagu.
W 1950 roku kwestia bezpieczeństwa nowopowstającego państwa stała się przedmiotem politycznych rozważań kanclerza Adenauera. 26 października 1950 roku Theodor Blank został mianowany pełnomocnikiem kanclerza federalnego do spraw związanych ze zwiększoną liczebnością wojsk alianckich (niem. Beauftragter des Bundeskanzlers für die mit der Vermehrung der alliierten Truppen zusammenhängenden Fragen) i utworzył tzw. Amt Blank (także Dienststelle Blank), który zajmował się kwestią uzbrojenia Niemiec oraz budową armii.