długie narty o dużym promieniu skrętu pozwalają również na stabilniejszą jazdę przy dużej prędkości, dlatego zawodnicy do biegu zjazdowego wybierają narty nawet o pół metra dłuższe niż do slalomu, tarcie nart o śnieg (im mniejsze tarcie, tym większa szybkość) – aby zmniejszyć tarcie stosuje się: wielkość powierzchni narty (w szczególności długość) – im większa powierzchnia (długość) narty, tym mniejszy nacisk na jej jednostkę (przy danym ciężarze narciarza), w wyniku mniejszego nacisku na jednostkę powierzchni zmienia się stopień zmiany konsystencji śniegu, co wpływa na zmianę tarcia narty o śnieg, unikanie jazdy poprzecznej (w której narta nie przesuwa się idealnie w kierunku dziobu) m.in. przez spychanie nart (zsuwanie się bokiem) lub ich piętek (skręt typu kristiania) w dół stoku. W skręcie równoległym lub carvingowym narta nie przesuwa się w bok w stosunku do swojej osi podłużnej, przygotowanie odpowiedniej struktury (w tym gładkości) ślizgów (spodów nart), smarowanie nart odpowiednim do własności śniegu smarem, opór powietrza (im większy opór, tym mniejsza szybkość). Aby zminimalizować opór stosuje się: przyjęcie jak najbardziej aerodynamicznego kształtu w czasie jazdy (o jak najmniejszym przekroju). Narciarz przyjmuję pozycję kropli (tzw.