Morfologia Bazydiokarp Kortycjoidalny, wieloletni, rozpostarty, rozpostarto-odgięty lub siedzący, o kształcie poduszkowatym, rzadko konsolowatym, szerokości do 30 cm, grubości i wysokości 1–5 cm, początkowo miękki, potem twardniejący. Powierzchnia górna (sterylna) często nierówna, z głębokimi jamkami, początkowo ochrowa, potem cynamonowa, ciemnoruda lub umbrowokasztanowata. Brzeg kapelusza zwykle ostry, na górnej stronie z nieregularnymi guzkami, na dolnej sterylny i długo o barwie żółtoochrowej. Miąższ korkowaty i dość zbity lub gąbczasto-korkowaty, nasiąkający wodą, bardzo lekki, rdzawy lub cynamonowy. Cechą charakterystyczną jest widoczna na pionowym przekroju czarna linia, u owocników jednorocznych znajdująca się na wysokości około 1 mm nad rurkami, u owocników wieloletnich bardzo nieregularna, poprzerywana i powyginana. U owocników rozpostartych sterylny brzeg ma szerokość do 1 mm, jest filcowaty i żółtoochrowy. Rurki mniej lub bardziej wyraźnie warstwowane, czasami poprzedzielane cienką warstewką miąższu z mniej lub bardziej wyraźnie widoczną czarną linią. Pojedyncza warstwa ma grubość 1–7 mm. Pory drobne, regularne, okrągłe, o średnicy 0,1–0,12 mm, w liczbie 5–6 na mm.