Polscy handlarze w Berlinie Zachodnim – ludzie przebywający w Berlinie Zachodnim wskutek fali weekendowych wyjazdów Polaków do Berlina Zachodniego w latach 1989–1990 w celach handlowych, a ściślej sprzedaży polskich produktów, głównie wódki i papierosów. Liczbę handlujących oblicza się na 30–40 tys dziennie. W języku niemieckim nazywano ten handel Polenmarkt. Handlowano głównie w okolicach placu Poczdamskiego. Na wystąpienie zjawiska nałożyło się kilka czynników: bliskość Berlina Zachodniego, ułatwienia paszportowe od roku 1989, ruch bezwizowy, zła sytuacja ekonomiczna w Polsce w końcowej epoce komunizmu, korzystny dla tego typu handlu kurs waluty.
Przyczyny Berlin Zachodni był jedynym miejscem na Zachodzie, do którego Polacy (blok wschodni) mogli udawać się bez wiz, wyłącznie na podstawie paszportu. Dodatkowo w roku 1989 zmieniły się przepisy paszportowe, w związku z czym każdy Polak mógł otrzymać paszport. Co prawda przepisy odnośnie pobytu Polaków na terenie Republiki Federalnej Niemiec były dość restrykcyjne, np. musieli oni posiadać 50 marek niemieckich na każdy dzień pobytu i mieć zaproszenia, jednak te ograniczenia nie obowiązywały w Berlinie Zachodnim, w którym obywatele państw zwycięskich w II wojnie światowej mogli przebywać do 31 dni.