Inne metody Unikanie stresu. Środki farmakologiczne – pełnią funkcję wspomagającą. W postaci bólowo-zaparciowej można stosować: środki antycholinergiczne (bromek oksyfenoniowy), drotawerynę, mebewerynę lub trimebutynę. W postaci biegunkowej można stosować: ryfaksyminę, difenoksylat, loperamid, cholestyraminę. Przy wzdęciach: ryfaksyminę, symetykon, dimetykon. Chorzy z niepokojem – anksjolityki, ale dłuższa kuracja jest niewskazana. Maślan sodu - związek ten wykazuje odżywcze działanie wobec komórek nabłonka przewodu pokarmowego i wywiera wielokierunkowe działanie na jelita. Choć związek ten nie jest ujęty w oficjalnych rekomendacjach dotyczących leczenia IBS, to istnieją poważne doniesienia naukowe dotyczące jego skuteczności. Olej z mięty pieprzowej zmniejsza ogólne objawy IBS oraz łagodzi bóle brzucha. Do alternatywnych metod leczenia zalicza się jeszcze hipnoterapię, medytację i jogę.
Rokowanie U większości chorych objawy nawracają. Choroba ma jednak łagodny przebieg i nigdy nie prowadzi do wyniszczenia.
Historia Jednostka chorobowa opisana została po raz pierwszy w 1892 roku. W XIX wieku znana była pod wieloma nazwami, m.in. jako: enteritis membranacea, myxoneurosis intestinalis, colitis mucosa, colitis neuromembranacea.
Klasyfikacja ICD10