Był także wiceprezesem Rady Organizacji Polskich Rosji Południowej oraz wydawcą czasopisma „Głos Polski w Odessie. Pismo polityczne. społeczne i literackie".
Włodzimierz Rewski wrócił do Piaseczna po rozwiązaniu polskich formacji wojskowych na terenie Rosji w 1918. W początku lat dwudziestych zorganizował tam budowę osiedla willowego dla inteligencji pracującej w Warszawie, które nazwał Reytany. Jako mieszkaniec Piaseczna brał czynny udział w życiu społecznym miasta, był radnym w pierwszym po odzyskaniu niepodległości miejskim samorządzie.
Włodzimierz Rewski został sędzią Sądu Okręgowego w Warszawie, a 28 listopada 1921 wiceprezesem tegoż sądu. Po wielu latach pracy na tym stanowisku ustąpił na własne żądanie i zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości został mianowany pisarzem hipotecznym w Równem. Następnie był notariuszem w Chełmie. Prowadził szeroką działalność społeczną na rzecz estetyki, ładu, higieny i ochrony przyrody. Założył Towarzystwo Uporządkowywania i Upiększania Miasta Chełma. Był również członkiem zarządu Stowarzyszenia Przyjaciół Kultury Polskiej, prezesem Polskiej Macierzy Szkolnej, prezesem Polskiego Czerwonego Krzyża. Był również przewodniczącym chełmskiego koła Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich.