Wymienieni duchowni zostali suspendowani przez sobór za sprzeciw wobec sformułowanego przez Greków nakazu całkowitego posłuszeństwa patriarchów wobec cara i przywróceni do służby liturgicznej dopiero po złożeniu publicznego aktu pokuty.

Po zakończeniu soboru władze carskie podjęły zmasowane represje przeciwko staroobrzędowcom, przyczyniając się, paradoksalnie, do wzrostu społecznego poparcia dla tego ruchu. Do zwolenników starych obrzędów dołączali niezadowoleni wobec polityki carskiej w ogólności. Chociaż Joazaf II nie inspirował osobiście wszystkich środków represyjnych przeciwko staroobrzędowcom, jego stosunek do nich był jednoznacznie negatywny. Patriarcha natychmiast po zakończeniu soboru moskiewskiego podjął działania na rzecz wdrażania jego postanowień we wszystkich administraturach Rosyjskiego Kościoła PrawosławnegoPrzed soborem, mimo klątwy rzuconej w 1656 na żegnających się dwoma palcami, stare obrzędy de facto funkcjonowały w Patriarchacie Moskiewskim równolegle ze zreformowanymi. Por.