thumb|Jan Matejko, szkic kompozycyjny do obrazu Twardowski wywołujący ducha Barbary przez Zygmuntem Augustem – szkic do niewykonanego obrazu autorstwa Jana Matejki. Wykonany na desce o wymiarach 26 × 40 cm, sygnowany inicjałami z prawej strony u dołu: JM. Sporządzony w dworku w Krzesławicach i stamtąd przewieziony do Krakowa 9 października 1884 roku jako jeden z czterech wypracowanych szkiców historycznych: Kordecki na murach Częstochowy błagający o pomoc Bożą, Bolesław Chrobry przy Złotej Bramie w Kijowie, Biskup Krasiński przy śmierci Zygmunta Augusta oraz rzeczony Twardowski wywołujący ducha Barbary przed Zygmuntem Augustem i w takiej formie pozostaje do dziś. Obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.

Legenda

Istnieją różne wersje tego wydarzenia, jedna z nich zakłada, że duch Barbary został przywołany dzięki magicznej latarni, tej samej – która zaklęta w skałę – wznosi się dotąd we wsi Prądnik Korzkiewski i nosi nazwę Latarni Twardowskiego.