Po wygaśnięciu mandatu uczył w latach 1827–1928 w Państwowym Gimnazjum im. Grzegorza Piramowicza w Dziśnie, do którego został relegowany, ze względu na opozycyjne stanowisko wobec władz sanacyjnych. W 1928 nieskutecznie ubiegał się o mandat senatora. W tym samym roku został nauczycielem w Państwowym Gimnazjum im. M. Kopernika w ŁodziNasz wiek. Gimnazjum i Liceum imienia Mikołaja Kopernika w Łodzi 1906–2006. Zarys historyczny. Wspomnienia, Henryk Władysław Skorek (red.), Łódź: I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Łodzi i Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi, 2006, s. 479, ISBN 83-908655-0-5.. W 1929 otrzymał tytuł profesora, a 21 sierpnia 1931 przeszedł na emeryturę. Podczas II wojny światowej mieszkał we Lwowie. Do Polski powrócił w 1949. Początkowo mieszkał u siostry w Rzeszowie, a w 1954 zamieszkał u syna we Wrocławiu.
Życie prywatne Był synem Antoniego Prószyńskiego – sekretarza sądowego oraz i Joanny z Kuczabińskich. Jego żoną była Izabela Joanna z domu Szafraniec, z którą miał syna Jerzego Prószyńskiego (ur. 1913) i Joannę Trzynadlowską (ur. 1915).
Został pochowany na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu (pole: 19, grób: 259, rząd: 10).