musculus verticalis linguae) – spłaszcza język, poszerza go i wydłuża, tworzy głęboką, podłużną rynienkę.
Większość mięśniówki trzonu języka przyczepia się do mocnej warstwy łącznotkankowej, łączącej ją z błoną śluzową. Nosi ona nazwę rozcięgna języka. Język posiada także niepełną przegrodę z blaszki tkanki łącznej, dzielącą mięśniówkę języka na połowę prawą i lewą. Przyczepiają się do niej włókna mięśnia poprzecznego języka.
Unaczynienie Unaczynienie tętnicze pochodzi z tętnicy językowej (łac. arteria lingualis), gałęzi tętnicy szyjnej zewnętrznej. Jej gałęzią końcową jest tętnica głęboka języka (łac. arteria profunda linguae). Nasadę języka zaopatrują gałęzie grzbietowe tętnicy językowej. Poza tym język otrzymuje drobne gałązki od tętnicy twarzowej i gardłowej wstępującej. Unaczynienie żylne odpowiada tętniczemu.
Unerwienie Można wyróżnić trzy typy nerwów zaopatrujące język: ruchowe: nerw podjęzykowy (XII) (łac. nervus hypoglossus) czuciowe: nerw językowy (V3) (łac. nervus lingualis), gałąź nerwu żuchwowego. nerw językowo-gardłowy (IX) (łac. nervus glossopharyngeus) nerw krtaniowy górny (łac. nervus laryngeus superior), gałąź nerwu błędnego (X) dostarczające wrażenia smakowe: włókna struny bębenkowej (łac.