O ile jego ojciec cesarz Ming i dziadek cesarz Guangwu popierali Szkołę Nowego Tekstu, o tyle późniejsza generacja, pod wpływem racjonalnego podejścia Wang Chonga, utraciła wiarę w znaczenie interpretacji omenów i była mniej tolerancyjna dla złożoności apokryfów (Chenwei) oraz rozpowszechnienia „szczegółowych komentarzy”, którymi obrosły klasyczne księgi konfucjanizmu. Już w 76 nowy cesarz zaprosił na dwór przedstawiciela Szkoły Starego Tekstu, Jia Kui, który przedstawił memoriał przekonujący o wyższości Zuozhuan nad komentarzami Gongyang i Guliang do Kroniki Wiosen i Jesieni. Cesarz nagrodził Jia Kui i nakazał mu dobranie sobie dwudziestu młodych uczonych i przygotowanie nowych edycji Kroniki Wiosen i Jesieni oraz Zuozhuan, jak również porównania Starego i Nowego Tekstu Księgi Dokumentów oraz Księgi Pieśni wraz z komentarzem do Starego Tekstu Zhou Li.
Pomimo wsparcia ze strony samego władcy Jia Kui i jego koledzy byli w mniejszości i ich przeciwnicy ze Szkoły Nowego Tekstu, którym przewodził uczony Cesarskiego Uniwersytetu, Li Yu, przekonali cesarza by ten zwołał formalną debatę. Wzorem dla niej miała być debata w Pawilonie Kamiennej Fontanny przeprowadzona pod przewodnictwem cesarza Xuana w 51 p.n.e.