Bliżej centrum imperium prowincją Liang (dzis. Gansu) wstrząsały niepokoje wśród miejscowych Qiangów. W 76 aby zapanować nad sytuacją przywrócono urząd Protektora Qiangów, który musiał walczyć z Miyu, synem wodza Dianyu, który niegdyś poddał się cesarstwu. Przez dziesięć lat prowadził on wojnę na małą skalę, jednak w 86 odniósł duży sukces pokonując armię Protektora Fu Yu i zabijając jego samego. W 87 następca Fu Yu, Zhang Yu, przekonał Miyu do poddania się, tylko po to by następnie otruć go w trakcie ceremonialnego bankietu. Ten zdradziecki akt okazał się błędem, ponieważ syn Miyu, Mitang, natychmiast rozpoczął kampanię zemsty przeciwko Chińczykom i problem okazał się na tyle poważny, że cesarz w ciągu roku trzy razy ogłaszał amnestię, obiecując darowanie kary skazańcom skierowanym do armii. Mitang został pokonany i zgodził się na rozejm, pozostał jednak nieprzejednanym wrogiem cesarstwa.
Uczeni, kalendarz i rytuały Od najmłodszych lat przyszły cesarz zdawał się być autentycznie zainteresowany konfucjanizmem, w szczególności Starym Tekstem Ksiegi Dokumentów oraz Zuozhuan.