Wprawdzie na terenach, na których osadnictwo żydowskie funkcjonowało jeszcze przed datą lokacji, były automatycznie włączane do nowego układu urbanistycznego, ale zarówno ukształtowanie terenu w tej części miasta, jak i lokalizacja ulicy Żydowskiej wykluczają istnienie w tym terenie wcześniejszej kolonii osadniczej. Wzniesione na przełomie XIII i XIV w. mury miejskie odgradzały lokowany teren od sąsiednich obszarów osadniczych (nazwane później: Garbary i Kleparz, a także małą osadę przy kościele św. Mikołaja).
Nota z 1317 w Herr Filip der Polen in der Judengasse... wzmiankuje o murze naprzeciw kolonii żydowskiej (murum retro Iudaeos). Oddzielał on dwa obszary: leżącą wewnątrz obwarowań platea Iudaeorum i usytuowane poza nim (koło młynów nad Rudawą) cimiterium Iudaeorum (cmentarz żydowski). Średniowieczna ulica Żydowska (Platea Iudaeorum) prowadziła z Rynku do murów miejskich, gdzie zlokalizowana była furta Porta Iudaeorum (lub Portula Iudaeorum), o której źródła pisane wzmiankowały już w 1366. Ulica Żydowska jest identyfikowana ze współczesną ulicą św. Anny. Społeczność żydowska zamieszkiwała teren zamknięty ulicami: Żydowską (św. Anny), Garncarską (współczesna ul.