Gołębia), nieposiadającą w średniowieczu nazwy obecną ulicą Jagiellońską (na jej odcinku między Żydowską a Garncarską) i murami.
Synagoga Najstarsza znana synagoga tej kolonii żydowskiej została wybudowana w pierwszej połowie XIV wieku. Zlokalizowana była w południowej pierzei obecnej ulicy św. Anny (ul. Żydowskiej), obok dworu Lewka, żydowskiego bankiera królewskiego (później dwór był własnością Szafrańców i Tęczyńskich). Synagoga była wzniesiona jako budynek orientowany, gotycki, murowany, prawdopodobnie przykryty wysokim dachem szczytowym. Zgodnie z wstępną rekonstrukcją, od strony wschodniej do bryły dołączona była przybudówka, w której umieszczony był aron ha-kodesz.
Pierwsza wzmianka na temat tej bóżnicy pochodzi z 1356. Była najważniejszym obiektem dzielnicy żydowskiej. Była siedzibą gminy żydowskiej. Z 1370 pochodzi wpis poświadczający tutejszego rabina Cassyma, który był określany jako biskup żydowski. Następcą (co najmniej w latach 1373–1376) Cassyma był rabin Smoyl (Samuel). Przy synagodze funkcjonowała wtedy także szkoła żydowska.