W książce przedstawił też autor główne zasady doktryny bolszewickiej, do których należą: „walka klasowa aż do zupełnego wytępienia klas posiadających i inteligencji, zasada 'dyktatury proletariatu', reprezentowanego w sowietach, do których dostęp mają tylko robotnicy i chłopi”, reguła bezwzględnej równości, bezwzględność w wyrównywaniu rozwarstwienia społecznego i bezwzględność w realizacji założonego programu. Według niej „Indywiduum nie istnieje”, a podstawowa dopuszczalna forma społeczna – to „szara masa”. („Że przy tej okazji trochę głów spadnie, to bagatela”)Jan Parandowski: Bolszewizm i bolszewicy w Rosji, „drugie wydanie polskie”, Puls Publications Ltd., Londyn, 1996, op.cit., s. 21..

Charakteryzując źródła doktryny bolszewickiej i poglądów bolszewików na państwo autor wymienił materialistyczne teorie Marksa i Engelsa i doświadczenia Komuny Paryskiej z roku 1871. Wiążą się z tym opisy czołowych postaci ideologów i przywódców ruchu bolszewickiego: Lenina (w kontekście współpracy niemiecko bolszewickiej podczas wojny wspomniano o jego podróży w „zaplombowanym wagonie” ze Szwajcarii przez Niemcy do Rosji), Trockiego i Zinowjewa.