thumb|Sułtan Murad IV w otoczeniu janczarów Janczarzy (, dosł. nowe wojsko), także janczarowie – utworzone w XIV wieku elitarne oddziały regularnej piechoty tureckiej, zgrupowane w ramach Korpusu Janczarów (, także ) podlegające bezpośrednio sułtanom Imperium Osmańskiego. Członkowie byli przymusowo rekrutowani z chrześcijańskich rodzin i dopiero pod koniec XVI wieku dopuszczono wstępowanie muzułmanów, którzy zaczęli stanowić większość Korpusu. Przez cały czas istnienia służyli sułtanom jako ochroniarze tworząc ich prywatną gwardię. Z czasem stali się kluczową jednostką w armii osmańskiej i brali udział we wszystkich kluczowych kampaniach lądowych i na morzu. Rozwiązanie jednostek janczarów nastąpiło po nieudanym i krwawo stłumionym buncie przeciwko reformie wojska w 1826 roku.
Historia XIV wiek Początki Korpusu Janczarskiego nie są pewne, część źródeł (w tym najbardziej tradycyjne) przypisuje utworzenie janczarów sułtanowi Orchanowi około roku 1330, według D. Nicolle Orchan posiadał korpus zawodowych gwardzistów (), którzy nie byli jeszcze janczarami. G. Veinstein za najbardziej prawdopodobne uznaje powstanie oddziału w czasie rządów Murada I w drugiej połowie XIV wieku , inne źródła wskazują na czas rządów Bajazyda I.