Zenon Bolesław Jarkowski (ur. 8 lipca 1913 w Radomiu, zm. 21 września 1997 w Jacksonville) – pułkownik dyplomowany, nawigator, pilot, dowódca dywizjonu 300, kawaler Virtuti Militari, dwukrotnie odznaczony brytyjskim Distinguished Flying Cross. Profesor na Tuskegee University.
Życiorys W 1932 r. zdał maturę w Gimnazjum im. Tadeusza Chałubińskiego w Radomiu i zgłosił się do odbycia służby wojskowej. Został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej, którą ukończył w 1935 r. Z 57. lokatą i starszeństwem 1 sierpnia 1935 r. został mianowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów piechoty.
Został przydzielony do 85. pułku strzelców Wileńskich. Starał się o zmianę rodzaju broni, w Wilnie odbył kurs pilotażu i został członkiem Aeroklubu Wileńskiego. W sierpniu 1937 r. odbył kurs obserwatorów w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie i po jego ukończeniu, w czerwcu 1938 r., został przydzielony do 51 eskadry liniowej. Na stopień porucznika w korpusie oficerów piechoty służby stałej został mianowany ze starszeństwem 19 marca 1939 r. W składzie tej jednostki dobył wojnę obronna Polski, która działała w ramach lotnictwa Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”. 1 Września, w załodze z kpr. pil. Włodzimierzem Majewski i kpr. strz.