Po agresji ZSRR na Polskę 17 września przekroczył granicę z Rumunią. Następnie przez Jugosławię i Włochy przedostał się do Francji. Zdecydował się na wyjazd do Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł w styczniu 1940 r. Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF 76687.
Po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim został skierowany do dywizjonu 301. 22 lipca 1940 roku, na mocy rozkazu brytyjskiego Air Ministry z dnia 17 lipca 1940 roku, objął dowództwo nad eskadrą B tego dywizjonu. 22 grudnia 1940 r., po dwóch miesiąca szkolenia na samolotach Vickers Wellington, wziął udział w pierwszej wyprawie bombowej dywizjonu. Jej celem były zbiorniki paliwa w Antwerpii. 26 lipca 1941 r. objął dowództwo nad dywizjonem 301.
W nocy z 8 na 9 marca 1942 r., z powodu złego stanu lotnika, podjął decyzję o zaprzestaniu startu samolotów dywizjonu do nalotu na Essen. Z 25 na 26 marca brał udział w nalocie na Essen. Nad celem został ranny odłamkiem pocisku artylerii przeciwlotniczej. Drugi pilot, por. Stanisław Mioduchowski, zdołał wynieść go z miejsca pilota i opanować maszynę. Po odbyciu tury bojowej 1 kwietnia 1942 r. zdał dowództwo nad dywizjonem Stanisławowi Krzystyniakowi.