W 1587 objął zwierzchnictwo w Rosyjskim Kościele Prawosławnym jako metropolita moskiewski, po usunięciu z urzędu Dionizego. Nieoczekiwane objęcie najwyższej godności w hierarchii Cerkwi rosyjskiej wynikało z protekcji ze strony Borysa Godunowa, w interesie którego było załagodzenie napiętych relacji z hierarchią cerkiewną. Hiob był mu całkowicie oddany i realizował wszystkie jego polecenia. Doskonale znał tradycję Cerkwi i na tle innych rosyjskich hierarchów wyróżniał się umiejętnością odprawiania nabożeństw z wielkim dostojeństwem. Prowadził również ascetyczny tryb życia, stale poszcząc. Nie był natomiast człowiekiem wybitnie inteligentnym, obdarzonym silnym charakterem ani utalentowanym politycznie.
Pragnąc podnieść autorytet Hioba, początkowo całkowicie niepopularnego, Borys Godunow postanowił doprowadzić do podniesienia metropolii moskiewskiej do rangi patriarchatu. Wiedział bowiem, że jeśli nowy metropolita nie zyska posłuchu w Cerkwi, nie zdoła odrodzić jej wpływów, co zdaniem Godunowa było niezbędne w kontekście ówczesnej sytuacji politycznej.