Przestały one napływać po jego przeniesieniu do Moskwy.
W 1571 Hiob został przełożonym Monasteru Simonowskiego w Moskwie, jednego z najważniejszych klasztorów w państwie. Również i ten monaster należał do opriczniny i był regularnie wspierany materialnie przez Iwana Groźnego. W 1571 i 1572 archimandryta Hiob należał do wąskiej grupy duchownych, którzy podróżowali razem z carem do Nowogrodu, podpisał również zgodę na czwarte (a zatem niezgodne z prawem kanonicznym Cerkwi) małżeństwo władcy. Najprawdopodobniej jednak po 1572 stracił dotychczasową łaskę cara; Monaster Simonowski w okresie kierowania nim przez Hioba nie otrzymywał darów władcy.
W 1575 władze cerkiewne przeniosły archimandrytę do Monasteru Nowospasskiego, gdzie również kierował wspólnotą.
Biskup W 1581 miała miejsce chirotonia archimandryty Hioba na biskupa kołomieńskiego, przeprowadzona pod przewodnictwem metropolity moskiewskiego Dionizego II. Po pięciu latach został przeniesiony na katedrę rostowską.