1945 W 1945 r. podczas II wojny światowej miasto Wrocław zostało okrążone przez wojska radzieckie i ogłoszone przez hitlerowców twierdzą – Twierdza Wrocław, przez co miasto o tego momentu było oblegane. W celu zapewnienia możliwości prowadzenia komunikacji lotniczej dowództwo niemieckie zdecydowało o wyburzeniu zabudowy wzdłuż osi dzisiejszego placu Grunwaldzkiego i utworzeniu tu lądowiska. W ten sposób przez samych hitlerowców zniszczono w marcu 1945 r. między innymi zabudowę po stronie południowej ulicy Grunwaldzkiej na odcinku od dzisiejszej ulicy Piastowskiej do placu Grunwaldzkiego, w tym między innymi kościół pw. św. Piotra Kanizjusza wraz ze skwerem utworzonym przed tym kościołem i posadowioną tu figurą św. Jana Nepomucena. Zniszczenia w przedwojennej zabudowie ulicy powstały także w wyniku działań wojennych prowadzonych podczas wymienionego wyżej oblężenia Wrocławia z 1945 r., mimo że w rejonie Placu Grunwaldzkiego i Ołbina, na tle innych dzielnic miasta, zniszczenia te były stosunkowo nieduże. Przy ulicy Grunwaldzkiej takiemu zniszczeniu uległy domy w początkowym biegu ulicy nr 1, 18-26, 23, 40, 42.