Po 1945 Na wolnych terenach powstałych w wyniku wyżej opisanych zniszczeń wojennych po wojnie w różnych latach powstała nowa zabudowa. Przed 1970 r. powstał nowy dom na działce nr 40, w 1970 r. oddano do użytkowania budynek mieszkalny przy ulicy Grunwaldzkiej 88 i ulicy Henryka Sienkiewicza 131, a później kolejne budynki plombowe z lat 80. i 90. XX wieku, przykładowo pod nr 35 z lat 1990–1991 według projektu A. Bożek-Nowickiej. Duży teren między ulicą Grunwaldzką, Piastowską, Odona Bujwida i placem Grunwaldzkim został zabudowany kampusem uczelnianym. Pierwotnie były to akademiki, w tym między innymi zwrócone ścianami szczytowymi do ulicy Grunwaldzkiej domy akademickie, tzw. stodoły zbudowane w latach 50. XX wieku (1956 r.) i dwudziestolatka (1965 r.). Ten ostatni zbudowano w latach 1965–1967 według projektu W. Bryzka z Miastoprojektu Kraków, zmienionego przez Biuro Projektów Miasta Wrocławia. Natomiast pomiędzy placem Grunwaldzkim a ulicą Grunwaldzką oraz pomiędzy „Dwudziestolatką” a „Stodołami” zbudowano budynki dydaktyczne dla ówczesnej Akademii Rolniczej (współcześnie Uniwersytet Przyrodniczy). Budynki budowane były od przełomu lat 1965/1966. Po katastrofie budowlanej do jakiej doszło w trakcie prowadzonych robót budowlanych, przez jakiś czas budowa była wstrzymana.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Grunwaldzka we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.